Bericht

10-7-2016 | Over zelfinzicht n.a.v. Psalm 51

Inleiding

Ik herlas deze weken een hoofdstuk uit het boek Unapologetic van de Engelse schrijver Francis Spufford (1964). Prachtig geschreven en vertaald onder de lange titel: Dit is geen verdediging! Waarom het christendom ondanks alles verrassend veel emotionele diepgang heeft. Hij wil weifelaars laten zien dat je als gelovige je intelligentie, geestigheid en emotionele eerlijkheid niet overboord hoeft te zetten. Dat is zijn punt en hij weet het zeer overtuigend te maken. Hij verzet zich tegen de talrijke gemakzuchtige vooroordelen dat naar de kerk gaan betekent dat je in prehistorische onzin gelooft, dat gelovigen per definitie dogmatisch zijn en zichzelf altijd beter vinden dan de rest. Hij verzet zich tegen de suggestie dat geloven niet alleen achterlijk is, maar ook nog lachwekkend en bovendien, en dat is echt pijnlijk, nergens voor nodig: religie is een sneue schijnvertoning, een nerveus verzet tegen de werkelijkheid. Allemaal onzin.

Lees meer...

Geschreven: zondag 10 juli 2016 20:34

26-6-2016 | Over de zegen van de brief, n.a.v. de brieven van Paulus

Inleiding

De vierde zondag van juni heeft al jaren een bijzonder karakter. Een markeermoment voor jongeren voor wie een andere tijd aanbreekt; vaak is dat een eindexamen maar een andere reden kan ook.
Vandaag zullen in de tent plaatsnemen: 2 dames en 4 heren. In de tent hebben we al de hebreeuwse letter beth herkend! Tent dus als symbool: om maar te zeggen; vertrouw : Je hebt grond onder je voeten, steun in je rug en er is een dak boven je hoofd.

Deze zes jonge mensen zijn ongeveer opgegroeid met en in deze kerk. Het waren de ouders die jaren geleden die keuze hebben gemaakt. Daar had ieder zo zijn haar hun eigen motieven voor.

 

- een traditie geeft verdieping dat wil ik ook mijn kinderen mee geven.

 

- in de kerk wordt ik bepaald bij diepere verbondenheid van mensen dat vind ik belangrijk

- het leven is wonderlijk, je kan het zien als een reis onderweg kom je van alles tegen. In de kerk is er de ruimte om zin en betekenis te ontdekken.

- Wat is er nou mooier dan een kind in aanraking brengen met de wereld van verhalen, verbeelding, vieren en veerkracht voor kleine en grote mensen.

- Ik gun hen de ervaring dat een kerk niet een plek is waar je aan voorbij gaat, maar ook een huis kan zijn waar je inspiratie en vertrouwen opdoet, verteld wordt van God,  en van de weg van liefde en vrede.

Corien van Ark


Korte overdenking

Wie weet hebben een aantal van deze jongeren van onze gemeente een brief van hun ouders gekregen of komt dat nog. Zo'n brief is een cadeau. Je hebt al van alles gehad van je ouders in de afgelopen jaren op diverse momenten van je leven: een speentje, een bijtring, een jurk, een voetbal, te weinig zakgeld, liefde en aandacht soms iets meer dan je wilde, soms iets minder, maar je moet er toch niet aan denken dat je ouders voortdurend tijd en aandacht voor je hebben.

Maar een brief? Is dat niet van vroeger? Klopt. Het is een van de oudste manieren om iemand iets mee te geven. Iemand iets schrijven, ooit op een kleitablet, een papyrusrol, nu op een tablet met Whatsappjes, Facebook, Instagram. En natuurlijk, een fijn mailtje of berichtje kun je nog steeds bewaren, maar een brief is toch wat anders.

Ik heb zelf nog de lange brief die mijn vader mij ooit schreef op een kruispunt van mijn leven. Acht kantjes met ook een paar moeilijke woorden die ik toen nog niet kende, en sowieso later pas echt begreep. In de 40 dagentijd dit voorjaar nam ik me voor iedere week iemand een brief te schrijven. Daar de tijd voor te nemen en even voor te gaan zitten

In de christelijke gemeente zijn ook brieven bewaard. Zo onderhield men 2000 jaar geleden het contact. Iemand als apostel Paulus die diverse gemeenten stichtte op zijn reizen, schreef ook brieven, gaf ze mee met een medewerker, ze werden voorgelezen, besproken en zelfs doorgestuurd. Zo gingen rond en verwierven ze gezag en kwamen ze in een proces van vele jaren in de Bijbel terecht. Echte brieven aan een concrete gemeenschap op een bepaalde plek en een bepaalde tijd.

Wat is nou mooi aan zo'n Bijbelse brief. Een zegen in drievoud zou ik zeggen:


A) Paulus begint altijd met een aanhef. Hij stelt zich voor en zegt tegen de gemeente in Rome: Ik ben Paulus, een dienstknecht van Christus en ik groet jullie, niet bij de naam, maar wie jullie ten diepste zijn: Mensen, geroepenen, geliefden van God. Ik groet jullie: genade en vrede van God onze vader (Rom 1:1-7). Hij herinnerde mensen aan hun waardigheid en aan hun roeping.

 

B) Paulus heeft altijd inhoud, een boodschap. Hij gaat het aan, en wat lastig was niet uit de weg. Hij dacht met ze mee, reikte ze inzichten aan, bracht gesprekken op een andere laag, voorzag ze van een wijdere strekking. Daar zit ook een lastige kant aan, meteen al, hoor. Paulus heeft later van veel de schuld gekregen, inmiddels is er meer oog gekomen voor de verscheidenheid in gedachten en opvattingen van mensen in zo'n jonge christelijke gemeenschap. Maak keuzes met oog voor waar het nu echt omgaat, want anders verlies je je vrijheid, en kom je nergens.

 

C) Paulus had hart voor de mensen in zo'n gemeenschap in Korinthe, Rome of Thessalonika. Hij vond het belangrijk om contact te houden. Hij wilde hen bemoedigen om op koers te blijven, niet het spoor te verliezen dat de Geest trekt door de tijd. Die betrokkenheid klinkt door in zijn slotwoorden, woorden van zegen en licht: Mogen jullie de wijsheid hebben om het goede te doen en stand te houden tegen het kwaad (Rom 16:19b). De God van de vrede zij met u allen (Rom 15:33).

 

Zo'n Bijbelse brief dus. Een zegen in drievoud voor mensen op de kruispunten van hun leven. Je bent een zoon of een dochter van een
vader en moeder, er is een komen en gaan, een vertrekken en aankomen. Vergeet niet: Je bent een kind van God en het doet ertoe wat je doet. Echt. Zoek je weg, volg je hart, gebruik in Godsnaam je verstand en weet dat je er in iedere nieuwe fase van je leven niet alleen voor staat. Groot is de wereld, klein de voeten, maar waar wij ook gaan, gezegend zijn wij. Amen

Gerke van Hiele

Geschreven: vrijdag 01 juli 2016 18:50
+