Uitgelicht

In de Veertigdagentijd is de kleur paars; de kleur van inkeer en bezinning. Als symbool voor de onrust en spanningen in de wereld gebruiken we een bol. Hij is nu nog donkerbruin maar gedurende de Veertigdagentijd wordt hij groener: het licht dringt door. In de lezing uit Mattheus horen we dat Jezus drie van zijn leerlingen meeneemt naar een hoge berg. Daar verandert de gedaante van Jezus; hij wordt bevestigd als geliefde Zoon van God. Wit drukt zuiverheid, licht, vrede en vreugde uit. Drie witte hyacinten verwijzen naar Mozes, Elia en Jezus, symbool van de heerlijkheid van de God. De wolk verbeeldt Gods aanwezigheid en verborgenheid.

Op de berg,
zien, soms even
glanzend licht van God

dat je verlicht

uit het duister trekt.

Afdalen om in de wereld
in dat licht

je weg te vinden.

In november is het een jaar geleden dat de Open Hof in Kampen startte met het bieden van kerkasiel voor de familie Babayants uit Oezbekistan. De familie, vader en moeder en 4 in Nederland gewortelde kinderen, wonen in de kerk, in afwachting van een welwillende politieke keuze voor het geven van een verblijfsvergunning. Kun je het je voorstellen? Niet naar buiten kunnen en alleen veilig te zijn in een kerk waar 24/7 een dienst wordt gehouden? De eerste dienst die ik bijwoonde had een Wageningse invulling met voorganger en meereizende Arboretumgangers. Een vrijwilliger van de Open Hof vertelde dat de nachtelijke kerkdiensten een onverwachte ‘dienst’ bewezen aan mensen, die het eenzaam wakker liggen in bed verruilden voor samen wakker zijn in de kerk. De statistieken laten zien dat deze slapelozen met vele zijn, maar wie had gedacht dat zij behoefte zouden hebben aan samenkomen in de kerk? De afgelopen maanden woonde ik opnieuw diensten bij, die (ook) mij onverwacht een ‘dienst’ bewezen. Op een vrijdagochtend in de herfstvakantie lazen twee vrouwen de novelle ‘De Gezichtslozen’ van Alicja Gescinska voor. Een mooi en beeldend verhaal over een westerse kunstfotografe die door de lens van haar camera de mate van tolerantie tussen verschillende bevolkingsgroepen in Beiroet probeert te vangen. Maar wat weet je als westerling over tolerantie wanneer je nooit de oorlogen in Libanon hebt meegemaakt? Gaandeweg wordt haar camera een spiegel, waarin zij nauwelijks durft te kijken. Langzaam openen haar ogen zich voor de gezichtslozen, die ook aan de uiterste randen van de westerse samenleving leven. Niet langer kan zij zich achter de camera verschuilen en richten de vragen zich naar haar: “Doet de ander er toe, en wat zegt dat over de normen en waarden van onze samenleving?” Het beeld in de spiegel raakte ook ons; zes mensen, bij elkaar gekomen rond een boek, op deze plek waar hoop geboden wordt aan gezichtslozen. Daar elkaar te ontmoeten in woorden en tranen, deed me beseffen dat niet alleen slapelozen latente behoeften hebben. Hoe mooi is het om voorgelezen te worden en elkaar te ontmoeten in de gedeelde pijn? Waar vinden we zo’n plek in onze maatschappij?  Een week later, op 25 oktober, had de dienst wederom een Wageningse kleur onder leiding van Jeanette en Esther. Met ons vijven bogen we ons over de drie hoofdstukken uit het boek van Habakuk (1 van de 12 kleine profeten uit de bijbel), waarin Habakuk zich afvraagt waarom God niet ingrijpt bij het zien van zoveel onrecht. Door de kleine setting, werd de overdenking van Jeannette, een persoonlijke uitwisseling rond vragen als: “Wat zouden wij willen uitroepen tegen God en wat zou je willen dat het antwoord zou zijn?”  Door aanwezig te zijn bij een dienst in de Open Hof kerk, kan de familie Babayants in alle rust in de kerk blijven wonen. Het bijzondere is dat het tevens voor vrijwilligers en bezoekers een plek biedt om pijn en hoop te delen. Zo vormt het kerkasiel een plek van medemenselijkheid en mooie ontmoetingen; zou er nog iemand in een nieuw kabinet zijn die dat strafbaar wil stellen? Marion van Noordt

Vanuit onze doopsgezinde geloofsovertuiging en vanuit ons streven naar navolging van Christus, spreken we ons uit tegen de vernietigende, mensonwaardige oorlog in Gaza en tegen de onderdrukkende maatregelen tegen Palestijnen op de Westbank en roepen wij op tot het laten klinken van onze doopsgezinde stem.

Wij – doopsgezinden – spreken ons uit tegen oorlog, apartheid, dehumanisering en onderdrukking, en de schending van internationale humanitaire rechten door de Israëlische regering in de Palestijnse gebieden.

Inleiding
Wij willen niet langer zwijgen over anderhalf jaar vernietigende oorlogvoering in Gaza, het voortdurend schenden van wapenstilstanden en internationaal humanitair recht en het uitbreiden van acties tegen Palestijnen op de Westbank door de Israëlische regering. De dagelijkse realiteit van Palestijnen wordt al decennialang getekend door dehumanisering, bezetting van en verwoesting van land en belemmering van levensvoorzieningen. Kairos Palestine en Global Kairos for Justice roepen kerken wereldwijd al sinds jaar en dag op om het lot van de Palestijnen en de realiteit van apartheid te erkennen en niet langer te zwijgen.

Uitgangpunten
Als christenen staan we voor compassie met en de gelijkwaardigheid en fundamentele waardigheid van ieder mens. We voelen ons geroepen op te staan tegen onrecht en tegen criminalisering van onschuldige mensen. Verzet tegen onrecht moet volgens ons in de kerk voorop staan wanneer kwaad in ons gezichtsveld plaatsvindt. Verzet is niet in tegenspraak met Liefde. Liefde is het aangezicht van God zien in iedere mens. Wij zijn allen broeders en zusters.

Ook als inwoners van Nederland – een land dat claimt mensenrechten hoog in het vaandel te hebben – hebben we de morele plicht om daadkracht te tonen als bovenstaande principes worden geschonden.

Daarom willen we ons inzetten voor een rechtvaardige vrede in deze wereld en ons verzetten waar deze waarden niet worden erkend. Onze getuigenis van vrede en gerechtigheid staat op het spel!

Om met de woorden van Dietrich Bonhoeffer te spreken:

“Het uitstellen van of niet nemen van beslissingen is wellicht zondiger dan het nemen van verkeerde beslissingen vanuit geloof en liefde… en in dit geval is het daadwerkelijk nu of nooit. ‘Te laat’ betekent ‘nooit’… Laat ons de angst voor deze wereld van ons afschudden – Christus’ missie staat op het spel; worden wij slapend aangetroffen?”

Actualiteit
Israël gebruikt de acties van Hamas van 7 oktober 2023, die in alle opzichten tegen de waarden van menselijkheid en recht ingingen, als aanleiding om de Palestijnen in Gaza te doden of hun leven onmogelijk te maken. We stemmen in met internationale juridische instanties zoals het Internationaal Gerechtshof, vooraanstaande mensenrechtenorganisaties zoals Amnesty International en wetenschappers, inclusief Israëlische historici en juristen, die concludeerden dat de aanklacht dat de Israëlische regering een genocide pleegt “aannemelijk” is. De recente berichten dat alle Palestijnen Gaza moeten verlaten, zodat de regering van Netanyahu met nog meer militaire macht Gaza kan vernietigen, roepen scenario’s op die voorbij gaan aan alle menselijkheid.

Oproep
Daarom roepen wij in navolging van Mennonite World Conference en de Wereldraad van Kerken op tot:

• een onmiddellijk en permanent staakt-het-vuren in Gaza, de Westbank, Libanon en de bredere regio om verder verlies van levens en bestaansmiddelen te voorkomen
• herstellen en naleving van het internationaal recht
• het direct stopzetten van aanleveren van oorlogsmaterieel – vanuit Nederland – om verdere escalatie van geweld en schendingen van internationaal recht te voorkomen.

Wij spreken ons uit voor:

• een duurzame en rechtvaardige vrede in het Midden-Oosten die begint bij het aanvaarden en respecteren door alle partijen van universele mensenrechten.
• het stopzetten van aanvallen op burgers in Gaza en de Westelijke Jordaanoever
• het stopzetten van geweld op Israëlische burgers
• het vrijlaten van gijzelaars door beide partijen
• het rechtzetten van de decennialange bezetting en onteigening van het Palestijnse volk.

Bovenal vragen wij elke medemens, waar en in welke situatie dan ook, om niet onverschillig te blijven tegenover geweld, bezetting en onderdrukking en zich uit te spreken en op te staan voor vrede en gerechtigheid in het Midden-Oosten. Het is onze taak als christenen om ideologieën die dit goedpraten te weerspreken, als steun en hoop voor eenieder die lijdt onder het nu zichtbare onrecht.

Laten wij Gods visioen niet uit het oog verliezen:

“zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegscharen en hun speren tot snoeimessen. Geen volk zal nog het zwaard opnemen tegen een ander volk, geen mens zal meer weten wat oorlog is.” (Jesaja 2:4).

Wil u doorpraten over dit onderwerp of heeft u vragen? Mail dan naar vredevoorpalestina@doopsgezind.nl

U kunt deze oproep onderschrijven door via onderstaande knop uw naam toe te voegen aan de lijst.

Initiatiefnemers: Jeannette den Ouden (DG Wageningen), Jan Willem Stenvers (DG Utrecht), Margarithe Veen (DG Zaandam en Krommenie), Flora Visser (DG Lytse Streek), Geke van Vliet (DG proponent, promotieonderzoeker Universiteit van Pretoria), Annegreet van der Wijk (DG Naarden-Bussum

Een kleine groep mensen neemt het initiatief om in Wageningen iedere tweede en vierde woensdag van de maand een omloop te houden om iedereen op te roepen tot vrede.
Deze vredesomloop is geënt op het voorbeeld van de Dwaze Moeders die in Buenos Aires elke week een stille omloop hielden totdat ze meer informatie kregen over hun ‘verdwenen’ zonen. Bij dit Wageningse initiatief zijn ook verschillende mensen betrokken die wekelijks deelnemen aan het Coventrygebed voor vrede en verzoening.
Iedereen die meeloopt wordt aangemoedigd om witte kleding te dragen. De eerste omloop zal zijn op woensdag 14 mei en start om 19:00 uur op het 5 mei plein.
De stille tocht gaat naar de markt, er wordt een rondje om de kerk gemaakt, daarna langs een andere route weer terug naar de start.
De omloop zal circa een half uur zal duren. Het plan is om elke tweede en vierde woensdag van de maand deze stille tocht voor vrede te herhalen.
Meer informatie is te vinden op de website vrede-alstublieft.nl.

Elke eerste woensdagmorgen in de maand

Vanaf woensdag 4 september 2024 bent u en ben jij -is iedereen- weer van harte welkom in de Tuinkamer van de Arboretumkerk. Tussen 10.00-11.30 kan iedereen binnenlopen voor een kop koffie of thee, een gesprekje of zo maar even aanschuiven.  Je kunt ook in stilte in de kerk zitten en als je wilt een kaarsje branden.